• 9 سپتامبر, 2020
  • admin
  • دیدگاه: 0

زخم مزمن

این زخمها شروع آرام و نامحسوس دارند و روند درمانی آن به دلیل عواملی نظیر عدم خونرسانی مناسب، فشار موضعی و دیابت به تعویق افتاده یا متوقف شده و میزان پرولیفراسیون فیبروبلاست ها کاهش یافته است. ممکن است زخم حاد براثر این عوامل دچار مشکل گردد و به زخم مزمن (chronic wound) تبدیل شود. بهبودی زخم های مزمن به طول می انجامد و بار اقتصادی سنگینی بر سیستم بهداشت و درمان تحمیل میکند؛ مانند زخمهای فشاری و زخم پای دیابتی.

چرا زخم مزمن میشود؟

۱ واسطه های التهابی: افزایش واسطه های التهابی در نتیجه آسیب به فاکتورهای رشد و ماتریکس خارج سلولی (EMC) که برای بهبودی زخم لازم است و عدم تعادل در بالانس سایتوکین ها، فاکتورهای رشد و یا MMPS.

۲ عفونت زخم: باکتریها, آنزیمها و MMPS را آزاد میکنند که باعث کاهش سطح فاکتورهای رشد و فیبرینهای ضروری برای بهبود زخم است، بدیهی است که کاهش بار باکتری شانس درمان را افزایش میدهد.

۳ بیوفیلم: به اجتماع پیچیدهای از میکروارگانیسمها و تولیدات میکروبی که به سطحی متصل شده باشند بیوفیلم (Biofilm) می‌گویند. از بین بردن بیوفیلم در زخم سرعت ترمیم را افزایش میدهد.

۴ هیپوکسی: هیپوکسی رشد و نمو باکتری ها را در زخم افزایش داده و مانع تکثیر فیبروبلاست ها و تولید کلاژن که برای ترمیم زخم ضروری است می شود. مدیریت مناسب وضعیت هایی که باعث هیپوکسی در زخم میشود مانند بیماریهای قلبی عروقی, بیماری های عروق محیطی و استفاده از سیگار و مواد مخدر ضروری است.
۵ فقر تغذیه ای: رژیم غذایی فاقد پروتئین منجر به کاهش تشکیل فیبروبلاست و توقف زخم در فاز Inflammation شده و مانع بهبود زخم میشود. علت اینکه بیمار نمیتواند خوب غذا بخوره به دلیل بی اشتهایی یا بیماری باید برطرف گردد و مشاوره تغذیه لازم است.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

X